Free MySpace Layouts
ΕΠΙΛΕΞΤΕ ΜΕΓΕΘΟΣ ΚΕΙΜΕΝΟΥ
Small Medium Large Larger Largest

Παρασκευή 19 Μαρτίου 2010

Παιδί της 10ετίας του ‘60

Παιδί της 10ετίας του ‘60 μεγάλωσα σε μια φοβισμένη φτωχή οικογένεια…. που το μόνο που ήξερε να λέει ήταν :


ΜΗ ΜΙΛΑΣ!!!!!!!!











Δεν έχεις καμιά δουλειά εσύ να μιλάς.

Θα είσαι σωστή, έντιμη, εργατική, υπάκουη … δεν θα ανακατεύεσαι στα πολιτικά, δεν θα αντιμιλάς και κανένας δεν θα σε πειράξει!

Ναι κανένας δεν πείραξε … τότε…. εμένα και άλλους χιλιάδες σαν και μένα!!!

Παντρεύτηκα μικρή τελειώνοντας το Λύκειο…. και ο πατέρας μου θεώρησε ότι αφού είμασταν φτωχοί…. οι σπουδές ήταν όνειρο μακρινό….

Έκανα μια οικογένεια δουλεύοντας από τα 18 μου και δεν προλάβαινα να δω ούτε ΕΜΕΝΑ…. σκλάβα των υποχρεώσεων έμεινα μακριά από τα κοινά… εν υπνώσει… για σειρά ετών…

Με τρέξιμο και παρακάλια η μητέρα μου κατάφερε να με “εξασφαλίσει” να με “βολέψει” στο Δημόσιο….

Μπήκα λοιπόν αγνή σ’ ένα χώρο κανίβαλλων… ταγμένων… έμμισθων ψηφοφόρων να δουλέψω με όλη μου την εργατικότητα … και μου είπαν …….

“Χαλάρωσε χαλάς την πιάτσα”… ” καρφώνεις τους προηγούμενους” “πιο σιγά” “χαλαρά”.

Πήγα να σηκώσω ανάστημα και μου κόψαν τα πόδια….

Αντιστάθηκα… συνέχισα να δουλεύω και έγινα αντικείμενο εκμετάλλευσης… με τη δική μου δουλειά προωθήσαν άλλους…. με τη δικαιολογία ότι ήμουν δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης…. άρα δεύτερης κατηγορίας…

Ζήτησα να βγω και γω εκτός έδρας…… για να ελαφρύνω τα οικονομικά βάρη της οικογένειας και μου είπαν .. πάρε αυτό το ποσό για τόσες μέρες….. φτάνει…………….

MA ΔΕΝ ΕΦΤΑΝΕ…. έβαζες και από την τσέπη σου…..

Είδα λοιπόν τότε για πρώτη φορά την ΚΟΜΠΙΝΑ…..

Ο ξενοδόχος να κόβει 20 μέρες διαμονή σ’ αυτούς που μέναν 5 μέρες….

Είδα να κάθομαι όλες τις μέρες μη τρώγοντας για να μείνει κάνα φράγκο…

να τρέχω πόρτα – πόρτα για να συλλέξω τα στοιχεία που έπρεπε και όταν επιστρέφω ……. τα στοιχεία να αλλάζονται γιατί αυτές ήταν οι γραμμές της ΚΑΘΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ………..

Είπα δεν θα το ξανακάνω αυτό….

Έφυγα και κατέληξα σε έναν τ. Υπουργό ….. γνωρίζοντας αν μη τι άλλο το ήθος αυτού του ανθρώπου και το έργο του….

Και εκεί ΧΩΡΙΣ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΜΙΚΡΟΒΙΟ ΠΑΝΩ ΜΟΥ Ή ΜΕΣΑ ΜΟΥ ……

άρχισα να βλέπω… να διαβάζω… να ακούω….

είδα μεγάλους ανθρώπους να μου μιλούν…..

για ΠΕΤΡΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ…..

για ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΕΜΩΝ

για ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ

για ΧΡΟΝΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

για ΧΡΟΝΙΑ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΩΝ

για ΧΡΟΝΙΑ ΗΘΟΥΣ και ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΓΙΑ ΧΡΟΝΙΑ που ντράπηκα που δεν γνώριζα την ύπαρξή τους……

Ντράπηκα για μένα…. αλλά ντράπηκα και ντρέπομαι για όλους αυτούς που δεν φρόντισαν να με μάθουν….

Ντράπηκα και ντρέπομαι για αυτά που ζω … που ζούμε…..

Ντράπηκα και ντρέπομαι που δεν ήξερα την ύπαρξη σπουδαίων ανθρώπων…. λαμπερών… και ξέρω όλα τα λαμόγια που υπάρχουν και τις κομπίνες τους…..

Ντράπηκα και ντρέπομαι για το ότι όλοι κρίνουν και κανείς δεν κρίνεται…….

Ντράπηκα και ντρέπομαι που μπροστά στη βόλεψη….. όλοι εθελοτυφλούν…..

Ντράπηκα και ντρέπομαι να βλέπω κλέφτες χορτασμένους να κάνουν κήρυγμα στους πεινασμένους φτωχούς … πως να κάνουν οικονομία και δίαιτα για να σωθούμε…..

Ντράπηκα και ντρέπομαι για το αύριο που θα αφήσουμε στα παιδιά μας … και στους αγέννητους….

ΔΕΝ ΣΑΣ ΚΡΥΒΩ ΦΟΒΑΜΑΙ…..

ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΣΑΣ ΚΡΥΒΩ… ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΘΥΜΩΜΕΝΗ…..

Είμαι θυμωμένη με όλους ΕΣΑΣ……

τους παλιούς ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ….

τους ΜΟΡΦΩΜΕΝΟΥΣ….

εσάς που έχετε γνώση… πείρα…

εσάς που εύκολα κρίνετε και κατακρίνεται….

που βγάζετε μεγάλους λόγους και σχολιάζεται μέσα από το γραφειάκι σας με την ασφάλεια των τραπεζικών σας καταθέσεων….

Είμαι θυμωμένη που ο καθένας από σας ευλογεί τις π. Χ. κατακτήσεις του από το δικό του μετερίζι…..

και σήμερα “κιοτεύετε” μόνο αναφερόμενοι στο τι κάνατε τότε…..

Είμαι θυμωμένη γιατί κατάλαβα ότι και εσείς κοιτάτε την προσωπική σας και ΜΟΝΟ ΒΟΛΕΨΗ…..

Είμαι θυμωμένη που σε κάθε γραφείο τέτοιων ανθρώπων υπάρχουν χιλιάδες βιβλία … σκονισμένα… αραχνιασμένα… όταν αυτά θα μπορούσαν να γίνουν ΟΠΛΟ των παιδιών απανταχού της ΓΗΣ……

Είμαι θυμωμένη… γιατί δεν μπαίνετε καν στον κόπο να ασχολειθείτε με τους νέους ανθρώπους…..

να τους ξυπνήσετε… ή να τους ακούσετε…..

να τους δώσετε αυτή την παιδεία που δεν θα επιτρέπει την ανθρώπινη εκμετάλλευση και κοροϊδία.. αυτή που δεν θα επιτρέπει ΔΥΝΑΣΤΕΣ ………

Eíμαι θυμωμένη γιατί αυτός ο κόσμος είναι πολύ όμορφος …. και εσείς τον αφήνεται να καταστραφεί….

Μία μόνο ελπίδα έχω ΄…….ότι η ιστορία που πρόσφατα παρακολούθησα.. μου έδειξε πως

ΚΑΠΟΤΕ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΛΕΩΝΙΔΑΣ … ΕΝΑΣ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ …. ΕΝΑΣ ΠΟΥ ΣΤΑ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΙ……



ΚΑΙ ΣΑΣ ΤΟ ΛΕΩ ΕΓΩ ΑΝ ΤΟΝ ΒΡΩ ΘΑ ΤΟΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΩ…………………………………

..http://tadeefi.wordpress.com/2010/03/18/%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B5-%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%B5-%CE%BF%CF%84%CE%B9-%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%B6%CE%B5%CE%B9%CF%83/
στις 2:35 μ.μ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)

ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ

ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ
ΔΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΔΕΣ ΒΙΝΤΕΟ Το Μοναστηράκι, το οποίο είναι το μεγαλύτερο πληθυσμιακά χωριό μετά τη Βόνιτσα στον Δήμο Ανακτορίου με 1425 κατοίκους είναι ένας γραφικός οικισμός, αποτελούμενος από 850 κτίρια, κτισμένος στα ριζά του όρους “Περγάντι” και σε υψόμετρο 304 μέτρων. Αποτελεί κοινότητα από το έτος 1912, ύστερα από την συγχώνευση των γύρω συνοικισμών. Το σημερινό χωριό διαθέτει ένα περιβάλλον ειδυλλιακό και τόσο σπάνιο, βυθισμένο μέσα στην πρασινάδα, κάτω από την σκιά των πλατανιών. Το σήμα κατατεθέν του χωριού είναι το “Κεφαλόβρυσο”, μια φυσική πηγή στο κέντρο του χωριού με κρυστάλλινο νερό που διασχίζει καταμεσής το Μοναστηράκι. Γύρω από την πλατεία του χωριού υπάρχουν παραδοσιακά καφενεία και ταβέρνες όπου ο επισκέπτης, εκτός από τη δροσιά που προσφέρουν τα πλατάνια, μπορεί να γευθεί παραδοσιακούς μεζέδες, να δει τους νερόμυλους, τις νεροτρυβές, τον καταρράκτη “Σεπετό” (φθινόπωρο και άνοιξη) που σχηματίζεται όταν τα νερά του ποταμού Κεφαλόβρυσος συναντούν απότομο βάραθρο, τις ονομαστές πηγές Κορπής με τις θεραπευτικές ιδιότητες και το εργοστάσιο εμφιαλώσεως νερού “ΚΟΡΠΗ”. Το Μοναστηράκι είναι πλούσιο σε θρησκευτικά και ιστορικά μνημεία. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το αρχαίο κάστρο στη τοποθεσία Λυκόνικο. Ο αρχαιολογικός χώρος εντοπίζεται κύρια ανάμεσα στις κορφές Καστρί (ανατολικά)μ και Ταμπούρια ή Βραχάκια (βόρεια). Οι κορυφές αυτές ήταν οχυρωμένες και αποτελούσαν πιθανά ακροπόλεις της αρχαίας αυτής πολιτείας. Ανάμεσα στις δυο αυτές κορυφές διακρίνονται τμήματα του αρχαίου τείχους τόσο προς τη πλευρά της αρχαίας Παλαίρου (δυτικά), προς τη πλευρά του αρχαίου Θυρρείου (ανατολικά) και προ το εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου (νότια). Σε αρκετά σημεία το τείχος διακόπτεται από φυσικά απόκρημνα βράχια που πιθανά το αντικαθιστούσαν. Ο επισκέπτης μπορεί να διακρίνει στο τείχος ερείπια από δύο πύλες μια στη κορυφή Ταμπούρια που βλέπει προς το κάμπο της Βόνιτσας και μια στο μέσο της απόστασης ανάμεσα στις δυο αυτές κορφές που είναι προσανατολισμένη προς την ακρόπολη του αρχαίου Θυρρείου. Μεγάλη σπουδαιότητα παρουσιάζει και το βυζαντινό μοναστηριακό συγκρότημα που είναι αφιερωμένο στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος (Παντοκράτορας) που βρίσκεται λίγο έξω από το χωριό. Είναι πολύ πιθανό το όνομα του χωριού να προέρχεται απ’ αυτό. Σήμερα σώζεται μόνο το καθολικό του μοναστηριού. Σύμφωνα με τους μελετητές του μνημείου η κατασκευή του πρέπει να έγινε σε πρώτη φάση στα χρόνια των Δεσποτών της Ηπείρου πάνω σε παλιότερο χριστιανικό ναό της μεσοβυζαντινής περιόδου με χρήση υλικών που πιθανά προέρχονται και από αρχαιοελληνικά κτίσματα. Αρχικά πρέπει να ήταν τρίκλιτος ναός και σε δεύτερη φάση πήρε τη σημερινή του μορφή στα χρόνια της τουρκοκρατίας. Στο εσωτερικό του υπάρχει λιθόκτιστο τέμπλο της εποχής της τουρκοκρατίας και σε αυτό σώζονται αγιογραφίες του 18ου αιώνα επιζωγραφισμένες. Σε μικρή απόσταση από το ναό σώζεται η πετρόκτιστη κρήνη του Μοναστηριού που χρησιμοποιείται μέχρι τις μέρες μας. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το μοναστήρι της Παναγίας Βραχωτίνου ή Βροχοτίνου. Είναι άγνωστο πότε ιδρύθηκε αλλά ή ίδρυσή του πρέπει να έγινε στα χρόνια της τουρκοκρατίας κατά πάσα πιθανότητα από τους κλέφτες, οι οποίοι τότε έκτιζαν μοναστήρια και εκκλησίες στα απρόσιτα μέρη που σύχναζαν. Αναφορές γι’ αυτό υπάρχουν σε διάφορα ιστορικά και θρησκευτικά συγγράμματα χωρίς όμως ιδιαίτερη αναφορά. Η προσφορά του στα χρόνια της τουρκοκρατίας είναι μεγάλη. Αποτελούσε καταφύγιο των κλεφτών και σε κρύπτη στο υπόγειό του λειτουργούσε κρυφό σχολειό. Το 1822 από το ταμείο του μοναστηριού ο Αλ. Μαυροκορδάτος έλαβε 500 γρόσια υπέρ της επανάστασης. Από το 1833, όταν διαλύθηκαν τα 1μοναστήρια με το γνωστό Βασιλικό Διάταγμα, αποτέλεσε μετόχι της Ιεράς Μονής Ρόμβης Ακαρνανίας ενώ στα χρόνια της Γερμανικής κατοχής αποτελούσε καταφύγιο και αρχηγείο ανταρτών. Η θέα από το μοναστήρι είναι μαγευτική. Από την αυλή μπορεί κανείς να θαυμάσει το χωριό, τον κάμπο, τη Βόνιτσα και τα νησάκια του Αμβρακικού. Τέλος εξαιρετικά όμορφο είναι το δάσος γύρο από το μοναστήρι της Παναγίας όπου υπάρχει εύκολη πρόσβαση με ασφαλτοστρωμένο δρόμο, υπέροχη θέα και πυκνή βλάστηση. Μεγάλη είναι και η σπουδαιότητα των Ιαματικών πηγών Κορπής. Ο οικισμός της Κορπής βρίσκεται σε απόσταση 2 περίπου χιλιόμετρα από το κέντρο του Μοναστηρακίου στον επαρχιακό δρόμο προς το γειτονικό χωριό Θύρρειο και αναπτύχθηκε γύρω από τις ομώνυμες ιαματικές πηγές. Η Κορπή αποτελεί παραθεριστικό οικισμό όπου συγκεντρώνονται τους καλοκαιρινούς μήνες πολλοί παραθεριστές που επιδίδονται σε περιπάτους στους γύρω λόφους και χωράφια και προμηθεύονται αγροτικά προϊόντα (τυρί, κρασί, τσίπουρο, κ.α) από μικρά καταστήματα που λειτουργούν περιστασιακά ή από αγρότες της περιοχής. Γύρω από τις πηγές έχουν αναπτυχθεί ξενώνες πουι έχουν λάβει τη μορφή παραδοσιακών κτισμάτων, ώστε να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της εποχής για ανέσεις. Χαρακτηριστικό της γνώρισμα οι πηγές και τα ρυάκια που κυλούσαν προς τη περιοχή της Μονοβάλτας. Το νερό των πηγών της εκτός από τις ιαματικές του ιδιότητες, χρησιμοποιούταν για την άλεση δημητριακών σε νερόμυλους, το πλύσιμο των ρούχων σε νεροτριβές και το πότισμα των ζώων. Σε ερείπια σώζονται οι παραδοσιακές λαξευτές στη πέτρα ποτίστρες που για αιώνες χρησιμοποιούταν από τα κοπάδια της περιοχής ύστερα από τη βοσκή. Τέλος μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει η τοποθεσία “Λυκόνικο” στην οποία υπάρχει το αρχαίο κάστρο. Κοντά σε αυτήν ξεκινάει υπόγειος διάδρομος με σταλακτίτες και σταλαγμίτες, που καταλήγει στο κάστρο του Σεπετού. Εκεί λένε οι χωριανοί πως κρύφτηκε ο Κατσαντώνης καταδιωκόμενος από τους Τούρκους και έτυχε συμπαραστάσεως από τους ιερείς των γύρω εκκλησιών Προς τιμήν του Σωτηρος Παντοκράτορος εορταζεται στις 18,19 και 20 Αυγουστου το πανηγυρι του Μοναστηρακιου με παραδοσιακα μουσικα σχηματα και εκλεκτα ψητα, που ειναι το μεγαλυτερο σε κοσμοσυρροη και ξεφαντωμα σε ολη την Δυτικη Ελλάδα...

Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ

Greece .